Ευτυχισμένος στην κοσμική ζωη ειναι ο άνθρωπος ο οποίος δε συναντά το νοσοκομείο. Πόσοι άνθρωποι άραγε στη γη δεν εχουν μπει καθόλου σε Νοσοκομείο; Δημόσιο ή ιδιωτικό. Αλλάζει απλα η ταπετσαρία και η νοσοκόμα. Τολμάω να πω πως το ποσοστό είναι λίγο. Γι αυτό ο άνθρωπος αναζητά τη βοήθεια του Θεού. Γι αυτό έχει ανάγκη να ζει με το Θεό. Γιατί εκεί στο ασπρο δωμάτιο ενος νοσοκομείου είναι η μόνη τοτ κι αληθινη παρεα Χωρίς κοινοτυπα λογια. Χωρίς ευχές που δεν εχουν αντικρισμα. Οι φίλοι και οι συγγενείς είναι τριγύρω με ειλικρινή αισθήματα . Δεν γίνονται παζάρια. Όμως κάνοντας το σημείο του σταυρού αναζητάς και την εμφάνιση ενος Ισχυρού φίλου. Τον οποίο μπορεί να ΤΟΝ ξεχνάς εκτός αλλά εντός καίγεσαι απο ανάγκη. .... Για αυτο πρέπει πιο πριν. .. πάντα δε καθε στιγμή να ΤΟΝ αναζητάς. Για να μην έχεις αμφιβολίες ότι θα τον δεις ακόμα κι αν ξέρεις πως έχει τη δικια ΤΟΥ βούληση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου